Van Seumeren geeft eerlijk toe: "Ik was daar in 2019 zo ziek van"

De Europese route bracht FC Utrecht naar Moldavië, Zwitserland en Bosnië en Herzegovina. Voor Van Seumeren, die eerder al naar de Noordkaap fietste, de Trans-Siberië Express aflegde en zowel de noord- als zuidpool bezocht, was er toch nog nieuw terrein te ontdekken. "Moldavië. Het was een mooi land. Op weg naar het stadion zaten we veel in de bus. Veel natuur, groen, heuvels. We zijn daar ook nog naar een giga wijnkelder geweest. 120 kilometer tunnel onder de grond. Op honderd meter diepte lag de grootste wijnkelder ter wereld. Daar lagen wel anderhalf miljoen flessen wijn. Dat maak je ook weer eens mee", zo vertelt hij aan het clubkanaal.

Het Europese avontuur begon in Nisporeni, waar FC Utrecht speelde op een complex dat eerder aan amateurvoetbal deed denken dan aan Europees niveau. "Dat was natuurlijk een stadion van niks. Gelukkig hadden we daar al wat ervaring mee met andere Europese voorrondes. Het enige wat je bij dat soort wedstrijden telt is de overwinning." Van Seumeren herinnert zich vooral de sfeer rondom het duel. "Ik herinner me nog die sintelbaan in Nisporeni. Na een doelpunt juichen met onze supporters."

Volgens de grootaandeelhouder typeert dat de club. "Dat is trouwens wel uniek, hè? Overal heb je ze weer gezien. Dat is typisch FC Utrecht. Toen we tegen Liverpool speelden, nam Utrecht de stad over. Dat zie je nu weer gebeuren. Mensen die hun complete spaarrekening kapotslaan om hun cluppie achterna te reizen. Ik vind het geweldig!"

Na zeges op FC Sheriff Tiraspol en Servette FC volgde in de laatste voorronde een beladen affiche tegen Zrinjski Mostar. De naam alleen al riep herinneringen op aan een pijnlijke uitschakeling jaren eerder. In de rust van het heenduel in Bosnië was Van Seumeren zichtbaar gespannen. "Stadion? Noem jij dat een stadion? Het was een tribune", grapte hij nog, maar de onderliggende emoties waren serieus.

"Mostar zat best diep. Ik was er in 2019 zó ziek van, dat kan je niet geloven. Ik heb het niet uitgesproken, maar die revanchegevoelens zaten bij mij heel diep." Ditmaal liep het anders. FC Utrecht was beter voorbereid en liet niets aan het toeval over. "Dit keer ging het gelukkig veel beter. Dat zat ’m vooral in de voorbereiding. Misschien dat we het destijds niet serieus genoeg namen. Nu deden we alles voor dat grotere doel: groepsfase Europees voetbal."