Van Loen: "Hij loopt als rode draad door mijn hele voetbalcarrière"

"Ik had hem gister nog aan de telefoon. Ik nam soms ook stamppot en rode kool mee, vond 'ie lekker. Met een slavink of een balletje gehakt. Woensdag zou ik nog langskomen om een bakkie te doen", zegt Van Loen.

Hij wist dat het steeds slechter ging met de gezondheid van Beenhakker: "Dan zei ik altijd: hoe is het trainer? Hij zei: "Slecht." Als je naar zijn huis ging en hij deed de deur open, schrok je. Triest om die man zo te zien, want hij was zo sterk. Het enige wat hij altijd leuk vond, was een sigaret en een borreltje."

"Hij kwam niet meer buiten en kon niet meer autorijden. Hij zat alleen boven in zijn appartement en keek zo over de Maas heen", weet Van Loen, die veel respect heeft voor Beenhakker. "Ik kan geen Leo zeggen, dat heb ik nooit gedaan. Ik bleef hem altijd trainer noemen."

Van Loen besluit: "Hij loopt als rode draad door mijn hele voetbalcarrière. Sinds ik trainer ben geworden, heeft hij mij altijd advies gegeven. Het enige wat hij altijd tegen me zei: 'blijf altijd jezelf en ga nooit je afkomst verloochenen'."