Ron Jans hielp FC Utrecht uit crisis: "Toen schrok ik wel even"

Hoe Jans begon bij FC Utrecht? "In de eerste week heb ik met alle spelers een kwartiertje gezeten. Als een ouderavond op school, alleen hoefden ze hier de ouders niet mee te nemen. Ik vroeg elke speler waar het team volgens hem behoefte aan had, en welke rol hij voor zichzelf zag weggelegd", vertelt hij aan Voetbal International.

De oefenmeester vertelt verder: "Ze schreeuwden om duidelijkheid. En om vertrouwen. Dat laatste is moeilijk, dat moet je opbouwen. Duidelijkheid kun je meteen geven", zegt Jans, die ook veel sprak met stafleden Rob Penders Willem Janssen, Twan Scheepers en de andere stafleden."

"We moeten spelen als FC Utrecht, zei ik. Als we de bal niet hebben, zorgen dat we hem zo snel mogelijk veroveren. Inmiddels is dat echt een kracht van ons, maar voor de winterstop lukte het nog niet", zag Jans. De start was lastig, zo merkt hij op: "De eerste wedstrijd ging nog hartstikke goed, we wonnen met 3-1 bij Heracles. De week erop verloren we met 3-0 bij NEC. Wat geflatteerd misschien, maar wel een verdiende nederlaag."

"Daarna de eerste thuiswedstrijd, tegen Almere City. Toen schrok ik wel even", geeft de coach toe. "Oh man, ze zijn bang om thuis te spelen. Eerste aanname meestal achteruit, veel breed spelen, angst om fouten te maken, de bal steeds terug naar de keeper. Almere was niet beter, maar we verloren wel met 0-2. Ik denk dat die bekerwedstrijd tegen Spakenburg van het seizoen ervoor nog steeds meespeelde. Door die uitschakeling was er echt iets geknakt."

Jans besluit: "Na drie nederlagen móésten we thuis eigenlijk winnen van Ajax. Die 4-3 werd het kantelpunt. Het vertrouwen was terug. Sinds 30 september zijn we ongeslagen in eigen stadion. Spelers hebben echt weer zin om thuis te spelen. Bij FC Twente hadden we dat ook: Kom maar op."