Noah Ohio ontroert: "Een mooiere assist gaat hij niet meer geven"

"'Moet ik hem bellen?', vroeg Noah Ohio. Het jochie keek hem met grote ogen aan. Kon dat echt? Hem bellen? Zijn favoriete voetballer? De echte? Die van Real Madrid en het Engelse elftal? Ohio aarzelde geen moment, pakte zijn telefoon, zocht naar een nummer bij de J van Jude en drukte op videobellen", zo tekent Zonneveld op in het Algemeen Dagblad.

"Even later verscheen het hoofd van Jude Bellingham in beeld. Hij lag, zo te zien, op een massagetafel", vervolgt de columnist. "Bellingham zwaaide naar het jongetje, maakte een praatje met hem en wenste hem veel liefde en beterschap. Meer dan een minuut duurde het gesprekje niet. Maar in die tijd werden er liters puur geluk gebrouwen."

"Zijn belletje naar Bellingham, die hij nog kende uit de tijd dat ze samen voor een Engels jeugdelftal speelden, was zo lief dat ik nog steeds waterige oogjes krijg als ik eraan terugdenk. Dat filmpje was zo lief, zo menselijk", zegt Zonneveld die in het filmpje ook een persoonlijke les zag. "Een herinnering ook dat we het in topsport veel te vaak hebben over uitslagen, ranglijsten, geld en medailles - en te weinig over de onmeetbare waardes ervan. Inspiratie, verbinding, een glimlach op het gezicht van een ziek jongetje toveren."

"Noah Ohio snapt het helemaal. Hij stond daar niet in het ziekenhuis omdat het moest; hij stond er voor die kinderen. Hij luisterde toen een klein jongetje de naam van zijn favoriete voetballer fluisterde, belde hem op en stapte aan het einde van het gesprek uit beeld zodat het jochie samen met Bellingham op de telefoon op de foto kon. Een mooiere assist gaat hij dit jaar niet meer geven", besluit Zonneveld.