Jens Toornstra: "Het is de romantiek ervan die me zo aanspreekt"

"Ik ben geen speler die opvallende schoenen moet dragen. Ik ben slechts een loper", begint de middenvelder, die niet op trainer Ron Jans afstapte toen hij even niet speelde. "Zie je het al voor je, ik die een heleboel stampei maakt? En dat alleen maar omdat een trainer een paar keer voor een ander kiest? Hou op, hoor. Ik vrees dat dit heel ongeloofwaardig overkomt. En, bovendien: klagen heeft nooit zin. Verhaal halen evenmin. Je moet de schuld van een mindere periode altijd bij jezelf zoeken. Althans, zo zie ik dat, hoor.”

Toornstra vertelt dat hij in zijn vrije tijd graag golft, is verbonden aan de Dirk Kuyt Foundation dat zich inzet voor mensen met een beperking en dat hij na een tip in de Cor Potcast nu het boek genaamd Waanzin aan het einde van de aarde leest. Daar is nu nog een andere hobby aan toegevoegd, zo vertelt hij. Toornstra is tegenwoordig vaak te vinden achter zijn elektrische piano. "Het is vooral de romantiek van het instrument die me aanspreekt. Je kent het wel toch, dat beeld van iemand op het station die zó mooi piano speelt dat je als reiziger wil blijven luisteren? Nou, zoiets kunnen leek me ook wel cool. En dan wil ik het leren ook. Zie je het voor je, dat ik straks mijn eerste liedje kan spelen? Gaaf, toch?” Lachend: "Maar ik adviseer mensen vooralsnog vooral de oren dicht te houden als ik speel. Ik ben niet muzikaal en kan ik nauwelijks een noot lezen.”