Duplan over Utrechtse nachtmerrie: "Elke keer als ik dat hoor..."

"Oh nee, niet Differdange. Ik heb mijn best gedaan om die wedstrijden te vergeten", verzucht Duplan in gesprek met ESPN als hij wordt gevraagd naar het tweeluik. "Ik vind het niet erg om het erover te hebben, hoor. Maar leuk is het niet. Er zijn twee wedstrijden die ik mijn nachtmerries noem. Deze en de degradatie met Sparta (in 2010, red.)."

Utrecht ging dat seizoen als vijfde in de Eredivisie richting de voorrondes van de Europa League. In de play-offs tegen FC Twente was Duplan nog dé man van het moment. Maar in de zomer vertrokken cruciale krachten uit de selectie. "We hadden een superseizoen achter de rug", blikt hij terug. "We waren vijfde geeïndigd en hadden de play-offs gewonnen."

"Maar daarna raakten we een paar belangrijke spelers kwijt in de as. Mike van der Hoorn, Jan Wuytens, Nana Asare", somt hij op. "Asare is echt een zwaar onderschatte speler. Die kon overal spelen. Anouar Kali was ook een groot gemis. Die was het jaar ervoor heel belangrijk voor ons. Maar als je het zo opsomt, zijn we gewoon te veel spelers kwijtgeraakt die zomer. Bovendien moesten we binnen een paar weken alweer aan de bak."

Het was duidelijk dat Utrecht nog zoekende was. "Achterin vingen we dat op met een nieuw centraal duo, Gévero Markiet en Kai Heerings. Het zegt niks over die jongens, maar we moesten gewoon onze hele speelwijze opnieuw ontdekken. Dat kan niet binnen een paar weken. Het was nog supervroeg in het seizoen. Te vroeg eigenlijk. Maar dan nog. We hadden gewoon van die club moeten winnen. Het is echt een schande dat we werden uitgeschakeld."

Duplan kan er nog altijd niet bij. Was het arrogantie? Onderschatting? "We kwamen daar aan op een piepklein, amateuristisch sportcomplex. Het leek meer op een soort voorbereidingswedstrijd. En dan kwamen we ook nog eens na één minuut op voorsprong, uit een hele mooie aanval."

En juist die vroege 0-1 van Mulenga werd het kantelpunt. "We dachten dat we er al waren. Ik weet nog steeds niet waarom, maar we verslapten meteen. De tegenstander ging een beetje opportunistisch de lange bal spelen. Dan hoeft hij maar één, of in dit geval twee, keer goed te vallen."

Differdange won met 2-1 in Luxemburg. Toch kon Utrecht het in eigen huis nog rechttrekken, dacht men. Mulenga maakte er drie, maar het bleek niet genoeg. "Dan nog moet er niks aan de hand zijn", baalt Duplan. "Mulenga maakt gewoon een hattrick in de return. Dan moet je die wedstrijd gewoon winnen, maar toch lieten we ons verrassen."

"Die wedstrijd was eigenlijk nog erger, omdat ik ook nog eens mijn middenvoetsbeentje brak. Ik weet nog dat ik naar mijn auto strompelde en daar stonden een paar supporters. Ik schaamde me echt kapot. Ik voel het nog in mijn lichaam als ik eraan terugdenk. Het idee dat je die supporters verdriet hebt gedaan en het gewoon hebt verkloot voor ze."

De uitschakeling was het startsein voor een dramatisch seizoen, dat de club volledig uit balans bracht. "Dat hele seizoen was niks. Ik neem Jan Wouters (de trainer, red.) niks kwalijk, hoor. Hij moest het doen met wat hij had en vooral met wat hij niet had. Ik was er al bij in 2010-2011 toen we een prachtig Europees avontuur beleefden. Dat hadden we de supporters nu ontnomen. Als ik alleen al de naam van het land Luxemburg hoor, denk ik aan die f*cking wedstrijd."