Cathline had het mentaal zwaar: "Elke dag ziet er hetzelfde uit"

"Elke voetballer wil maar één ding, en dat is spelen. Zeker iemand zoals ik", begint Cathline over zijn revalidatie op de clubwebsite. "Maar dit seizoen was speciaal. We waren vierde geworden, gingen vol voor plaatsing voor de groepsfase van de UEFA Europa League. Daar wil je bij zijn, het verschil maken. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat die periode niet lastig was."

Planken werd zijn belangrijkste bezigheid. "Haha, ik ben dan ook wel wat sterker geworden. Dat was niet mijn intentie, maar het is mooi meegenomen", klinkt hij enthousiast. "De laatste twee maanden waren lastig", vervolgt hij op een serieuze toon. "Het enige wat je als voetballer wilt, is op dat veld staan. Een blessure is fysiek lastig, maar vooral ook mentaal. Het is de teleurstelling én het herstel."

"Elke dag ziet er hetzelfde uit: weer die gym. Vanuit het raam zie je je medespelers, je vrienden, doen wat je zelf het allerleukste vindt. In die eerste weken is een goede vriend uit Frankrijk bij me komen wonen. Ik beschouw hem als mijn broer. Door zijn aanwezigheid kon ik soms ook gewoon even mijn blessure vergeten. Het is stiekem best goed om soms even niet over voetbal te praten… De laatste drie weken ben ik weer alleen. Daar ga ik stiekem óók heel goed op. Dan kan ik me in alle rust voorbereiden op de wedstrijden die gaan komen", besluit Cathline.